Szlakiem św. Siostry Faustyny – Wilno

Na szlaku objawienia orędzia Miłosierdzia ważnym miejscem jest Wilno, wówczas położone w granicach Polski. W klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia na Antokolu, przy ul. Senatorskiej 25 (dziś Grybo 29) św. Faustyna przebywała dwukrotnie: 4 miesięce w 1929 roku oraz w latach 1933-1336, w sumie ponad 3 lata. W tym mieście spotkała ks. Michała Sopoćkę, który był jej wileńskim kierownikiem duchowym i pomocą w wypełnianiu misji zlecanej przez Jezusa. Dzięki jego staraniom przy ul. Rasu 6 został namalowany pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego, który po raz pierwszy wystawiony był do czci publicznej w Ostrej Bramie w kwietniu 1935 roku. Kilka miesięcy później Pan Jezus podyktował św. Faustynie znaną dziś w całym świecie Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Cudem – można powiedzieć – zachował się budynek, w którym miało miejsce to historyczne wydarzenie, gdyż pozostałe obiekty klasztorne, choć były w lepszym stanie, zostały całkowicie wyburzone. W ocalałej „daczy”, gdzie św. Faustyna także zaczęła pisać słynny „Dzienniczek” i otrzymała polecenie założenia „nowego zgromadzenia”, czyli Apostolskiego Ruchu Bożego Miłosierdzia, zorganizowano niewielkie muzeum podległe archidiecezji wileńskiej. Na wileńskim szlaku św. Faustyny jest też kościół św. Michała, gdzie Apostołka Bożego Miłosierdzia czasem korzystała ze spowiedzi u ks. Sopoćki, ówczesnego rektora tego kościoła, i gdzie był umieszczony przez jakiś czas pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. W Wilnie obraz ten czczony był także od 1985 roku w kościele Świętego Ducha, a od 2005 roku w położonym przy tej samej ulicy kościele Trójcy Świętej, która jest wileńskim Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Siostra Faustyna zapewne była też na ważnych uroczystościach w przepięknym barokowym kościele parafialnym św. Piotra i Pawła i na pobliskim cmentarzu, gdzie są groby sióstr, które zmarły w wileńskim klasztorze Zgromadzenia. Więcej.